Aung Ko Htet (MM IT Knowledge)
အီစြပ္ဆိုရင္ ကမာၻေက်ာ္ ပံုျပင္ေတြကို ဖန္တီးေရးသားခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆိုတာကို ကေလးကအစ လူၾကီးက အဆံုးသိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အီစြပ္္က ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးလဲ အီစြပ္ရဲ႕ အေၾကာင္းက ဘယ္လိုေတြလဲဆိုတာကို သိတဲ့ လူေတြရွားအံုးမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အီစြပ္္ရဲ႕အေၾကာင္းကို သိသင့္သေလာက္ေလးတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔သိၾကတဲ့ အီစြပ္္ဆိုတာ ကၽြန္တစ္ေယာက္ပါ။ အမည္ရင္းကေတာ့ အီစိုပတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ေမြးဖြားခဲ့တာကေတာ့ ဘီစီ ၆၂၀ မွာျဖစ္ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္ခုႏွစ္ကေတာ့ ဘီစီ ၅၆၀ မ်ာျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ေမြးခဲ့တဲ့ ေမြးရပ္ဇာတိကေတာ့ အမိုးနီးယပ္စ္ျမိဳ႕ ဖရစ္ဂ်ီယာနယ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ေမြးကတည္းက ခ်ိဳ႕တဲ့ၿပီး မသန္စြမ္းသူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပံုသ႑န္ကေတာ့ ဦးေခါင္းက သာမန္ထက္ အနည္းငယ္ ပိုၿပီး ရွည္တယ္။ ႏွာေခါင္းက အနည္းငယ္ပိေနတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းထူၿပီးတြဲက်ေနတယ္။ အသားကမဲတယ္။ ခါးကုန္းၿပီး ေက်ာကုန္းမွာ ဘုိ႕တစ္ခုရွိတယ္။ ဗိုက္ကပူပူ ေျခႏွစ္ဖက္ လံုးခြင္ေနတယ္။ သူ႔မွာရွိတဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးေတြကို အစြဲျပဳၿပီး အီစြပ္လို႔ အမည္တြင္ခဲ့တယ္။
သူဟာ လူပ်ဴိအရြယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္အထိ စကားေျပာရင္ အထစ္ထစ္ေင့ါေငါ့နဲ႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာ အသံက တိမ္၀င္သြားေသးသည္။ သူဟာ ေမြးကတည္းက အလြန္ဆင္းရဲၿပီး ကၽြန္ဘ၀က လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ တဲ့ ပညာအရည္အခ်င္းမ်ိဳးလည္း သူ႔မွာမရွိခဲ့ပါ။ သူေသခါနီး ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္မွ ကၽြန္ဘ၀က လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရခဲ့သည္။ ဒါကလညး သူဖန္တီးထားတဲ့ ပံုျပင္စာေပေတြရဲ႕ ေက်း ဇူးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အီစိုပတ္ ဘ၀ကေန အီစြပ္ျဖစ္လာပံုကေတာ့ ငယ္စဥ္က အီစြပ္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး သခင္ထံမွာေနခဲ့ရသည္။ သူ႔ကို အိမ္မႈကိစၥခုိင္းျပန္ေတာ့လည္း အဆင္မေျပ၊ ေတာက္ တိုမယ္ရခိုင္းေတာ့လည္းအဆင္မေျပျဖစ္တာေတြ႔ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုး သူ႔ခင္က သူ႔ကို လယ္ထဲပို႔ထားလိုက္ရေတာ့သည္။ လယ္ထဲမွာ အျခား အလုပ္ သမားေတြနဲ႕ အတူ အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ရသည္။
တစ္ေန႔ သူ႔သခင္ကလယ္ထဲကို လာၾကည့္သည္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အလုပ္တစ္ဦးက အလြန္အရသာရွိတဲ့ ကတြတ္သီးမွည့္ တစ္ခ်ိဳ႕ကို သခင့္အတြက္လက္ေဆာင္ေပးသည္။ သခင္က ဒီအသီးေတြကို သူေရခ်ိဳးၿပီးမွ စားမယ္ဆိုၿပီး သူ႔ရဲ႕လူယံုေတာ္ အဂါသိုပိုးဒပ္စ္ ကိုသိမ္းထားခိုင္းလိုက္သည္။ လူယံုကလည္း အျခားအလုပ္သမားေတြကိုစည္းရံုးၿပီး ကတြတ္သိးေတြကို အကုန္ေ၀ စားပစ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ အီစြပ္ကို အျပစ္ပံုခ်ဖို႔ အၾကံအစည္ကို အားလံုးသေဘာတူလိုက္ၾကသည္။
သခင္ေရခ်ိဳးၿပီးျပန္အလာမွာ အဂါသိုပိုးဒပ္စ္နဲ႕ သူ႔အေပါင္းအသင္းေတြက ဆီးၾကိဳၿပီး ကတြတ္သိး ေတြကို အီစြပ္က အကုန္စားပစ္ပါတယ္ လို႔ျပိဳင္တူ ၀ိုင္းၿပီး စြပ္စြဲၾကတယ္။ သခင္လည္းဒီစကားၾကားေတာ့ ရုတ္တရက္ ေဒါသထြက္ၿပီး အီစြပ္ကို အျမန္ေခၚခုိင္းလိုက္တယ္။ အီစြပ္ေရာက္လာတဲ့အခါသခင္စားဖို႔ သိမ္းထားခိုင္းတဲ့ ကတြတ္သီးေတြကိုဘာျဖစ္လို႔ အကုန္စားလိုက္တာလဲလို႔ေမးသည္။
အီစြပ္ဟာ စကားေကာင္းစြာ မေျပာႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီး သူ႔ကိုယ္သူ ကာကြယ္ႏိုင္စြမ္းမရွိျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ကို အျပစ္ေပးဖို႔ အမိန္႕ထုတ္ လိုက္တဲ့အခါ သခင္ေရွ႕မွာ ေခါင္းငံု႕ၿပီး ေလာေလာဆယ္သူ႔ကို အျပစ္မေပးေသးပဲ သူေျပာတာကို ခဏနားေထာင္ဖို႔ေတာင္းပန္လိုက္သည္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ အီစြပ္က ေရေႏြးအနည္ငယ္ယူၿပီးေသာက္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒိေနာက္မွာ လက္ညႈိးနဲ႕ အာေခါင္ထဲကို ႏႈိက္ၿပီး အံခ်လိုက္သည္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာ သူေသာက္ထား တဲ့ ေရေႏြးေတြ ပဲ ျပန္ထြက္လာတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အဲ့ဒီနည္းအတိုင္းပဲ တျခား အလုပ္သမားေတြကိုလည္း လုပ္ခုိင္းဖို႔ သခင္ကို ေတာင္းပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ အမႈမွန္ေပါက္သြားၿပီး တကယ္ခိုးစားတဲ့သူေတြကိုသူတို႔နဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့ အျပစ္ကို သူတို႔သခင္က ေပးလိုက္ပါတယ္။
သူ႔သခင္ျမိဳ႕ကိုျပန္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ က်န္တဲ့အလုပ္သမားေတြက အီစြပ္ကို ပိုၿပီးဖိအားေပး လာၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အီစြပ္မွာ ပို၍ အလုပ္ပင္ပန္းသြားသည္။ တစ္ေန႔ေတာ့ လယ္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနတုန္း ဘုန္းၾကီးႏွစ္ပါး ေရာက္လာၿပီး လမ္းျပဖို႔သူ႔ကို အကူအညီလာေတာင္သည္။ အီစြပ္က လမ္းျပေပးရံုမက ပဲ လမ္းမွာလိုအပ္တဲ့ ၀တၳဳ တစ္ခ်ိဳ႕ကို လည္း ကူညီေပးလိုကသည္။
ၿပီးေတာ့ အလုပ္ပင္ပန္းတဲ့အရွိန္ေၾကာင့္ တစ္ေနရမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ အိပ္မက္ထဲမွာ လူတစ္ေယာက္က အခုခ်ိန္က စၿပီး သင္ဟာ သင္ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းကို ပံုျပင္ပံုစံနဲ႕ ေျပာပါက ပိုၿပီးေအာင္ျမင္လိမ့္မည္ဟု ေျပာၿပီး ျပန္ေပ်ာက္သြားသည္။ အီစြပ္လည္း အိပ္ယာကႏိုးထလာေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ အံ့ၾသၿပီး စားေျပာၾကည့္ေတာ့ စကားဟာ အထစ္ေငါ့မရွိေျပာဆိုႏိုင္လာတာကိုေတြ႔ရတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ ၀မ္းသာလြန္းၿပီး တိရီစာၦန္ေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာၿပီး တိရိစာၦန္ေလးေတြရဲ႕အေၾကာင့္ကို ပံုျပင္သဖြယ္ေျပာၾကည့္ရာကေန လူအမ်ားစိတ္၀င္စားမႈကို ရသြားၿပီး တစ္စနဲ႕ တစ္စ စာေပေတြေလ့လာရင္း၊ ပံုျပင္ေတြေရးသားရင္းနဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔ရဲ႕ စာေပအေရးသားေတြကို လူၾကိဳက္မ်ားလြန္းၿပီး ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရၿပီး ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာ ပဲ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္။
အီစြပ္ေရးသားခဲ့တဲ့ ပံုျပင္ေပါင္းဟာ ေျခာက္ရာေက်ာ္ရွိတယ္လို႔ သိရေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တိုပေလ့လာသိရွိထားတဲ့ ပံုျပင္အပုဒ္ေရေပါင္းမွာ ၃၆၀ ခန္႕သာရွိေတာ့သည္။
Aung Ko Htet (Myanmar IT Knolwedge)
